Komentarze do: Nie wychowuję życiowego kaleki.

Autor: calareszta.pl

calareszta.pl — Wed, 21 Mar 2018 05:31:00 +0000

W odpowiedzi do Basia. Dokładnie tak, powodzenia!

Autor: calareszta.pl

calareszta.pl — Wed, 21 Mar 2018 05:30:00 +0000

W odpowiedzi do e-milka. No wiadomo, da się wszystko, tylko właśnie trzeba znaleźć ten złoty środek.

Autor: calareszta.pl

calareszta.pl — Wed, 21 Mar 2018 05:29:00 +0000

W odpowiedzi do Doti. Po co próbować, jak ktoś zrobi za Ciebie? Dzieci nie są przecież głupie!

Autor: calareszta.pl

calareszta.pl — Wed, 21 Mar 2018 05:28:00 +0000

W odpowiedzi do jamaska. No wiadomo. Jest jednak różnica w usługiwaniu a robieniu rzeczy, które zwyczajnie sprawiają przyjemność. Od czasu do czasu niosę dzieciom plecak, może raz w miesiącu, jak widzę, że nie ma siły, że dzień był średni, czemu nie? Ale to jest właśnie przyjemność, wyręczenie ten jeden raz, a nie robienie wiecznie za nich wszystkiego.

Autor: jamaska

jamaska — Mon, 19 Mar 2018 21:13:00 +0000

Mój ulubiony obrazek spod szkoły: Babcia starowinka, w jednym ręku siata, w drugim plecak wnusia. Wnusio wyrośnięty 5-6 klasista, wchodzi do szkoły pierwszy, a babcia zastanawia się, którą ręką sobie drzwi otworzyć.
Potem zdziwienie, że „młodzież” niewychowana. Moje bacho samo targa swój plecak, sam pilnuje czy ma czapkę i rękawice, pamięta o śniadaniu do szkoły. Młodsza jak jest głodna idzie sama do lodówki po „serecek i mięsko”, i nie szkodzi, że kwadrans wcześniej skończyła obiad 😀
Z drugiej strony ciągle głaszczę i przytulam, wiem, że zaraz wyrosną i będą się od tego opędzać – korzystam póki mogę.

Autor: Doti

Doti — Sat, 17 Mar 2018 21:29:00 +0000

Podpisuję się pod tym rękoma i nogami. Czemu moje bliźniaczki w wieku 10 miesięcy same jadły, a na placu zabaw radziły sobie lepiej niż niejeden dwulatek? Własnie dlatego, że przy dwójce na raz nie ma czasu na „pierdoły” jak karmienie łyżeczką (każdą w innym tempie, w tym czasie druga wkurzona), czy prowadzanie za rączkę po placu zabaw. Moja filozofia była wtedy prosta – wejdzie tylko tam, gdzie jest w stanie sama wejść, więc pewnie i da radę zejść 🙂 To i inne tego typu „codzienne drobiazgi” procentują teraz – mam mega ogarnięte 5,5 latki, które swoją samodzielnością zadziwiają niejednego dorosłego. A z drugiej strony – czemu miałyby czegoś nie robić, skoro potrafią? Czemu mam je wyręczać, jak widzę błysk w oku kiedy pochwalę je po tym jak same coś zrobiły? Mam przykłady wśród znajomych, gdzie mamy (a czasem babcie) lewitowały wokół dzieci nie pozwalając im nawet upaść na pupę i dzieci teraz są rozkapryszone i „nic nie potrafią”.. Ja robię po swojemu i dobrze na tym wychodzę 🙂

Autor: e-milka

e-milka — Fri, 16 Mar 2018 08:56:00 +0000

Za to Cie lubie. 🙂 U mnie ciagle szukanie rownowagi miedzy mikromanagementem, a puszczaniem na zywiol. Miedzy rodzicielstwem bliskosci, a dluga smycza. Jesli ktos zna wspolrzedne zlotego srodka, prosze o kontakt. 🙂 Ale faktem jest – juz drugie dziecko skutecznie zapobiega helikopterowaniu. Pamietam jedna scenke, maly mial ok. 3 lat. Rumor w kuchni, szuranie. Maly stoi na krzesle przy kuchence i nabiera chochla seler z zupy. Zglodnial. Natomiast starszej trzeba przypominac, ze… chleb jest w chlebaku, a serek w lodowce. Wlasnie efekt chuchania, choc i tak uwazam, ze jestem mama na dosc duzym luzie (na co niewatpliwie wplywa fakt, ze mieszkamy w Niemczech). Ale ostatnio sami zrobili pizze (ja zrobilam zaczyn, ale corka przygotowala wg. mojej listy ciasto) i naprawde, rozne hut’y przy tym wysiadaja. 🙂

Autor: Basia

Basia — Wed, 14 Mar 2018 17:41:00 +0000

Genialnie ujęte 🙂 A niestety dużo jest takich chuchających mamusiek, które robią za nie dosłownie wszystko, nawet noszą na rękach mimo 3-4 lat skończonych, bo przecież dziecko potrzebuje bliskości. Osobiście znam takie. Przerażenie mnie bierze, jak widzę coś takiego. 5 lat na karku, ale łóżeczka nie ma swojego bo śpi z rodzicami, skarpetki tylko antypoślizgowe inaczej zakaz biegania i pełna obstawa obojga rodziców przy jedzeniu bo dziecko się może przeciąć nożem czy widelcem, a nie daj boże się wybrudzi czy coś rozleje… Też wkrótce będę mamą trójki dzieci (3, 5 i w oczekiwaniu ;P ) więc w pełni rozumiem i podpisuję się pod tym tekstem obiema rękami i nogami. Dzieci sobie same poradzą lepiej niż nam się wydaje 🙂

Autor: plakatowka

plakatowka — Wed, 14 Mar 2018 12:04:00 +0000

I dobrze! Zapraszam na https://plakatowka.blogspot.com/ po darmowe plakaty i karty pracy z dzieckiem