Komentarze do: Ile trzeba mieć dzieci?

Autor: Marcin | businesslifemanual.pl

Marcin | businesslifemanual.pl — Sun, 06 Aug 2017 18:24:00 +0000

W odpowiedzi do Daisy. Hehe. Fakt. To może być odpowiedź.

Autor: e-milka

e-milka — Fri, 04 Aug 2017 06:57:00 +0000

Utozsamiam sie z dwiema tezami. Tyle, ile sie chce i do tego uczucia: no, teraz jestesmy w komplecie. Dla mnie bylaby to trojka, mimo ze mam zestaw dla wielu idealny tzw. “parke“ (nie cierpie notabe tego okreslenia). Ale poniewaz u mnie w sprawach prokreacji nic nie poszlo z planem : zobaczymy.

Autor: Daisy

Daisy — Thu, 03 Aug 2017 10:50:00 +0000

W odpowiedzi do Marcin | businesslifemanual.pl. Prosta odpowiedź. Nie było internetu :D

Autor: Marcin | businesslifemanual.pl

Marcin | businesslifemanual.pl — Thu, 03 Aug 2017 07:15:00 +0000

Zastanawiam się czasem jak nasze babcie ogarniały szóstkę dzieci. W wyżu powojennym tyle dzieciaków to była raczej norma. Nie patologia. I pracował tylko dziadek. Ale to pewnie wynika ze zmian potrzeb. Nie był tv to i nie było reklam. Standard życia się podniósł to i koszty też. Aż pogadam z babcią…

Autor: Malgorzata

Malgorzata — Wed, 02 Aug 2017 12:29:00 +0000

ja mam piatke ?? rodzenstwa a tylko jedno dziecko. poki co bo pozno sie staralismy i dopiero ma 2.5 roku. ale jezeli juz to na dwoch sie skonczy albo tylko na jednym. bo kredyt sie sam nie splaci, dolarow za darmo dawac nie chca a o maciezynskim platnym mozna co najwyzej sobie posnic. poza tym ta jedna corka daje popalic za trzech chlopakow. a mowia ze dziewczynki to takie grzeczne i spokojne ?
i jakos wcale mi nie teskno do wiekszej ilosci. i to bzdura ze trzeba dzieciom rodzenstwo dac. sa spore roznice wieku pomiedzy moimi najstarszymi bracmi a mna a pomiedzy siostrami 3 lata. wcale nie bylismy i nie jestesmy jakos tak blisko ze soba. nie wiem czy to wina wychowania czy po prostu jakos tak sie zycie potoczylo.
kazdy mnie pyta kiedy drugie i wtedy mowie ze mnie nie stac. nikt nie siedzi w moim portfelu zeby widziec jakie koszty mamy zwiazane z kredytem, remontem, przedszkolem i wszystkimi innymi zyciowymi wydatkami.

Autor: Sandra Ciołkowska

Sandra Ciołkowska — Wed, 02 Aug 2017 12:17:00 +0000

jeszcze nie urodziłam pierwszego dziecka, a już słyszałam, że trzeba sie będzie o drugie postarać. Nie zdarzylam dojść do siebie po porodzie ledwo ogarniajac co się stało że jestem mamą a już gang starszych pań i wszelkich ciotek i sąsiadek i o zgrozo koleżanek które mialy już gromadke zaczynały TO KIEDY DRUGIE, ROBCIE DRUGIE BO POTEM ZAPOMNISZ JAK TO BYŁO, TERAZ CHŁOPCZYK MUSI BYĆ ect
. szlak mnie trafiał. Nie staraliśmy sie o drugie ale się trafiło po 2 latach i wiecej dzieci nie planuję. Grunt aby to drugie urodziło sie zdrowe a ja jestem gotowa nawet usunąć macice aby kolejnych nie było. dwojka to absolutne maksimum. mąż ma brata, ja mam siostre i naturalne bylo dla mnie to że corka też bedzie miala rodzeństwo ale nie drużynę piłkarską i nie pid przymusem otoczenia. po prostu bedzie to będzie nie to nie ale jest i na tym koniec

Autor: Niki

Niki — Wed, 02 Aug 2017 07:03:00 +0000

Miodzio tekst!
Ja, jeszcze w ciąży, a nawet przed, gdy oznajmiałam, że chcemy z mężem jedno dziecko (swoją drogą decyzja wspólna, a baty zbierałam tylko ja…), usłyszałam, że:
– chcę osierocić dziecko, bo dziecku potrzebne jest rodzeństwo
– broń Boże jedno, dwójka to minimum, trójka to optymalna ilość,
– będę miała samoluba i egoiste, bo przecież to zależy od ilości rodzeństwa, a nie wychowania,
– będę żałować na starość 😉
Póki co wszyscy odpuścili, bo 3 miesiące po cc, więc „dojdź najpierw do siebie”, ale jak znam życie, nie na długo…