Nie zrozumiał Pan mojej wypowiedzi. Może się jednak Pan zastanowi nad tym wtrącaniem w świetle ostatniej zmiany w prawie? Oczywiście, że nie lubimy jak ktoś nas upomina, ale to znaczy, że każdy swoje dziecko może traktować jak chce? Agresja słowna też jest krzywdą dla dziecka. Pytałam po prostu, czy może ktoś jeszcze ma takie spostrzeżenia i nadmierną tresurę zalicza do agresji. Żadna to schizofrenia moim zdaniem.

Kościół to specyficzne miejsce, przyciągające specyficznych ludzi, którym czegoś w życiu brakuje.

Reagowanie na zachowanie innych dorosłych ludzi, które nas nie dotyczy NIE JEST NA MIEJSCU. Artykuł jest o tym, że nie lubimy, jak ktoś się wtrąca, a komentarze o tym, ze my może powinniśmy się wtrącać?! Co za schizofrenia!

Wiadomo, nie chcę się wtrącać w czyjeś wychowanie i wytykać każdy błąd. Tylko istnieje też agresja słowna i czasem wydaje mi się, że właśnie taka tresura jest formą agresji. Oczywiście jeśli chodzi o nieznaną osobę, ciężko ocenić czy to gorszy dzień rodzica czy norma ale wśród znajomych wiadomo jak to wygląda na codzień. Czasem chcę zareagować, ale boję się reakcji

Reaguję tylko na agresję. Bo jeśli będę reagować na tresujących, to co będzie jeśli oni będą jeszcze bardziej reagować na nietresujących, takich jak ja? Bo na pewno im to, na co ja pozwalam dzieciom, nie pasuje. Dajmy żyć.

I o to właśnie chodziło! Tak! Nie chamsko, ale właśnie asertywnie, dowcipnie, wtedy najbardziej idzie w pięty! Powodzenia!

Ja się trochę zgadzam z nieprzekraczaniem pewnych zasad, co ludzie właśnie uznają za trzymanie krótko. Ale bez przesady. Sam pewnie pan ma milion wad i tysiące codziennych drobnych przewinień na koncie (a to jazda na czerwonym, a to spóźnienie do pracy) ale od dzieci wymaga. Podwójnych standardów nie lubię.

No ja myślę, że już tak jak ja ćwiczę, do czego zmuszają mnie idiotyczne komentarze, to za niedługo otwieram przewód doktorski, będę edukować innych! A co!