Ahh.. i każde dziecko jest „nietypowe” Dagmaro 😉 Nie ma „typowych dzieci” :p

Słabe warunki w szpitalach, czy dziurawe drogi – wiele da się wytłumaczyć brakiem pieniędzy. Po prostu – z pustego i Salomon nie naleje.

Ale najgorsze jest to, że 90% tego, o czym piszesz, dałoby się zrealizować u nas nie wydając ani złotówki…

Ja właśnie mieszkam w dobrej dzielnicy. Wybrałam ją ze względu na szkołę. Co ciekawe, w naszej szkole, pomiędzy trzema klasami, do których chodzą moje dzieci, jest kilku nauczycieli. Wszyscy uczą w prywatnych szkołach. Głośno mówią, że wydawanie 25k na szkołę prywatną jest głupotą, bo poziom nauki jest porównywalny. Sami swoje dzieci posłali do szkół państwowych. Podejrzewam, że jak wszędzie na świecie, wszystko zależy od konkretnego przypadku. I szkoły i nauczyciela i dziecka i rodziców. Ja jestem zadowolona. W Polsce też mieszkałam w tak zwanej drogiej dzielnicy.

W Australii tez duzo zalezy od sczescia, jezeli urodzisz sie w bogatej rodzinie i mieszkasz w odpowiedniej dzielnicy, to chodzisz do dobrej szkoly publicznej. Jesli twoja rodzina jest jeszcze bogatsza to wysylaja cie do szkoly prywatnej za ~$25$ rocznie. Jesli urodzisz sie w rodzinie biednego emigranta gdzies na przedmiesciach wielkiego miasta, to mozesz miec przechlapane, idziesz do szkoly razem z Housos. Zazwyczaj „ucza” tam kiepscy nauczyciele i poziom jest bardzo niski, do szkoly sredniej idziesz znowu w swojej kiepskiej dzielnicy – rodzice nie maja kasy zeby sie przeprowadzic, lepsze szkoly nie chca cie przyjac, bo sa przepelnione i nie mieszkasz przeciez w ich rejonie. W highschool nie ma podzialu na liceum i zawodowke wiec znow ladujesz w klasie z Housos, ale ty jestes bardzo ambitna, konczysz nawet 12 klase i zostajesz menadzerem miejscowego McDonaldsa.

Nie wszedzie jest tak kolorowo, na przyklad w Darwin w niektorych szkolach laczy sie klasy np klase 5 i 6. Nie wynika to z tego, ze jest zbyt malo dzieci, bo w naszej szkole sa cztery klasy 5/6 (po 13 dzieci z piatej i 13 z szostej). Dyrektor szkoly twierdzi, ze tak jest lepiej, bo wynika to z jakis australijskich badan ale nie potrafil mi wyjasnic dlaczego jest lepiej. Na wywiadowce nauczycielka nie wiedziala, w ktorej klasie jest moje dziecko, przepraszala i narzekala, ze ten system jest chory. W klasie ma bystre dzieci z klasy szostej i zaniedbane z piatej, ktore wlasciwie powinny powtarzac klase czwarta – ale w Australii o powtarzanie klasy musi poprosic rodzic. Ona probuje nauczyc czytac te zaniedbane dzieci z piatej, a w tym czasie geniusze z szostej rysuja albo graja na komputerze w gry „edukacyjne”. Masakra

Oczywiscie, ze do 7 klasy nie sa oceniane. Nauczyciele ciagle je chwala i przyklejaja w zeszytach naklejki z napisem „Awesome”, „Good work”. W 7 klasie zaczyna sie gimnazjum i zaczynaja sie oceny. Na koniec semestru dostajesz raport na temat swojego dziecka i tam pojawiala sie oceny A B C D E. W 3, 5, 7 i 9 klasie jest NAPLAN – taki ogolno krajowy test sprawdzajacy umiejetnosc czytania, pisania i rachowania – znienawidzony przez nauczycieli, bo czesto to co pisza w raportach nie zgadza sie z wynikami NAPLANu. Naplan pokazuje jak twoje dziecko wypada na tle szkoly i calego kraju. Wydaje mi sie, ze w raportach czesto sa wykorzystywana funckje „kopiuj” „wklej”. W 12 klasie jest cos w rodzaju matury dostajesz swoj ATAR (punkty na studia) ale nie musisz konzcyc 11 i 12 klasy jesli nie chcesz isc na studia.