https://calareszta.pl/swieta-czy-juz-boli-cie-brzuch-ze-stresu/ Uczę dojrzałe kobiety życia bez poczucia winy. Fri, 07 Feb 2025 14:19:11 +0000 hourly 1 https://wordpress.org/?v=7.0 https://calareszta.pl/swieta-czy-juz-boli-cie-brzuch-ze-stresu/comment-page-1/#comment-14777 Thu, 23 Jan 2025 21:09:20 +0000 https://www.calareszta.pl/?p=18141#comment-14777 ), pomogła przeprowadzka. Daleko, na tyle, żeby teściowa nie mogła wsiąść w pociąg i przyjechać ze spontaniczną wizytą, a mama wymagać wizyt co niedzielę na obiadek. Byłam na skraju depresji i doświadczałam stanów lękowych, nie wiedziałam sama kim jestem. Moje całe życie to był galop, żeby sprostać wymaganiom rodziny i nie narazić się na złośliwe uwagi teściów i rodziców. Stawałam na głowie, żeby wszystko się spinało i udawałam, że jest super, chociaż nie było. Po przeprowadzce straciliśmy wspólny kontekst z rodziną, ale żyjemy swoim życiem, ja odzyskałam siebie, kontakt z mężem i dziećmi. Najlepsze święta były w pandemii, kiedy spędzaliśmy je we czwórkę, ale nie mówię tego głośno przy rodzinie Po paru latach okazało się też, że nie potrzebuje się już stresować wizytami rodziny. Odzyskałam wiarę w siebie na tyle, żeby nie podać uszek do barszczu, a jak teściowa sobie życzy, to niech przyjedzie 3 dni wcześniej i stoi w kuchni innych nie zmienimy, ale to od nas zależy czy będziemy w tym tkwić i jak będziemy reagować na otaczającą nas rzeczywistość. Czasem trzeba zmienić perspektywę, żeby to zobaczyć. Wesołych po świętach ]]> Świetne, w samo sedno, chociaż często trudno to przyznać przed samą sobą.
U nas też tak było (może z wyjątkiem rozwodu 😄), pomogła przeprowadzka. Daleko, na tyle, żeby teściowa nie mogła wsiąść w pociąg i przyjechać ze spontaniczną wizytą, a mama wymagać wizyt co niedzielę na obiadek.
Byłam na skraju depresji i doświadczałam stanów lękowych, nie wiedziałam sama kim jestem. Moje całe życie to był galop, żeby sprostać wymaganiom rodziny i nie narazić się na złośliwe uwagi teściów i rodziców. Stawałam na głowie, żeby wszystko się spinało i udawałam, że jest super, chociaż nie było.
Po przeprowadzce straciliśmy wspólny kontekst z rodziną, ale żyjemy swoim życiem, ja odzyskałam siebie, kontakt z mężem i dziećmi. Najlepsze święta były w pandemii, kiedy spędzaliśmy je we czwórkę, ale nie mówię tego głośno przy rodzinie 😅
Po paru latach okazało się też, że nie potrzebuje się już stresować wizytami rodziny. Odzyskałam wiarę w siebie na tyle, żeby nie podać uszek do barszczu, a jak teściowa sobie życzy, to niech przyjedzie 3 dni wcześniej i stoi w kuchni 😁 innych nie zmienimy, ale to od nas zależy czy będziemy w tym tkwić i jak będziemy reagować na otaczającą nas rzeczywistość. Czasem trzeba zmienić perspektywę, żeby to zobaczyć. Wesołych po świętach 😉

]]>