Jasne, że tak. Też tak robię, chociaż moje dzieciaki ostatnio są dość bezczelne i muszę je temperować. Kiedy jednak znamy towarzystwo nie wkraczam do akcji. Muszą same sobie radzić. I trochę też poczuć wolność.

Lans to podstawa. Trzeba tego uczyć od kołyski! Ba!

Szczególnie wtedy, kiedy jest to w Operze, Filharmonii lub teatrze. No hello, można na chwilę wyjść lub chociaż się zainteresować.

Ja się codziennie uczę i temu gościowi z tekstu, który mojej dwójce grającej na bębenku chciał go wyrwać dla swojego dziecka stojącego nie wiadomo gdzie powiedziałam, że chyba sobie żartuje. Oczywiście z wrednym uśmiechem numer 5 w stylu jestem słodka jak landryneczka. Odpuścił.

Taaaaa, teraz za to wyglądam jak wielbłąd i mam plan B, C… i Z! 🙂

Nieeeee, ale bardzo dziękuję! 🙂

Dziękuję bardzo. Mnie się też podoba i sama się ubawiłam jak czytałam.