Może Wam pomoże, a na pewno sposób wybrania metody – jest mnóstwo komentarzy, że jednak lepiej nie przebijać pistoletem. Musisz sama zadecydować co dla Twojego dziecka najlepsze. Pozdrawiam!

Słabi to widok ucha, z którego zwyczajnie leje się krew, cały czas. Dobra ojcowska decyzja, choć myślę, że w naszych czasach dziesięciolatek na przykład jest już bardzo świadomym człowieczkiem. Powodzenia Tato!

To tak z przymrużeniem oka napisałam, bo jest dokładnie tak, jak piszesz – codziennie podejmujemy decyzje, które podpowiada nam sytuacja, serce, czy tam jakiś inny układ fusów. A potem czytasz, że nie, nie, to nie tak, zła matka z Ciebie! Można zwariować! Dlatego specjalnie tak to podkreśliłam, nie ma się co biczować i oglądać na wszystkich wkoło. Buziaki.

No i dobrze, niech sobie same decydują jak będą większe!

Jeszcze walczymy, ale jest już dużo lepiej. Jedno ucho się zagoiło, drugie już prawie też. Minął miesiąc!

Niektóre dzieci mają bardzo silną potrzebę przynależności, która właśnie tak się manifestuje. Moja córka uwielbia jedną koleżankę w szkole. Kiedy ta przyjdzie w kucyku, córka rozpuszcza warkocz, żeby też mieć kucyk. Doprowadzało mnie to do szału, dopóki sobie nie wytłumaczyłam, że niestety, często ten wiek ma to do siebie, dopiero potem człowiek zauważa, że najlepiej być sobą. Ja też „ustępuję” dzieciom, gdy gra nie jest warta świeczki. Widać Twoja córka po prostu potrzebowała tych kolczyków i tyle. To jest akurat marzenie, które, jako matki, możemy spełnić, to nic wielkiego i niczego nie zaburza. Pozdrawiam!

Ja nie podziwiam, ale zawsze się zastanawiam po co? Ale to przecież ich sprawa, niech sobie przebijają. Z rodzicielskich przewinień to i tak jest lekkiego kalibru.

No właśnie? Co wtedy?