Jestem w ciąży i czekam na pierwsze dziecko- synka. Jeszcze go nie widzieliśmy a już się martwimy czy będzie zdrowy, strasznie się boję porodu, żeby wszystko poszło dobrze.
Boję się jaką matką będę, jak się nim zaopiekuję, czy będzie szczęśliwy. Czy będę mogła patrzeć jak dorasta i zaczyna swoje dorosłe życie.

Moja mama zmarła nagle 2,5 roku temu. Białaczka pokonała jej organizm w 3 tygodnie. Byłam wtedy w trakcie studiów, przed dyplomem inżyniera. Od tego czasu wiele się zmieniło, na pewno moje nastawienie do życia. Z drugiej strony wszystkiego zaczęłam się bać. Martwię się że nie będę w stanie cieszyć się z macierzyństwa w pełni bo coś zawsze będzie nie tak. Na szczęście mam wspaniałego męża, moją opokę na której zawsze mogę się wesprzeć. Chciałabym tylko nauczyć się większej samodzielności emocjonalnej.

Pozdrawiam ciepło!

Dziękuję bardzo! Fajna sprawa te zawody, można sobie cele poustawiać, choć ja na przykład nigdy nie biegam na czas.

Będę trzymać kciuki!

Dzięki 🙂 właśnie się zapisałam na półmaraton na jesieni. Kategoria motywacja jak najbardziej trafiona 🙂

Biegam już jakiś czas. W październiku przebiegłam półmaraton, potem w zimie biegałam 2-3 razy w tygodniu. 2 miesiace przed biegałam raz w tyg dłuższy dystans i 2x w tyg 10 km. 2 tyg przed przebieglam 30 km. Było ciężko i jeszcze mi do konca niechęć do biegania Nie przeszła 🙂 Dzięki!!

Gratuluję i przybijam wirtualną piątkę! Wydaje mi się, że ten lęk nie minie. Zmieni się może na inny ale pewnie nie minie. W końcu matkami będziemy do końca.