A płatki? A koktajl? U nas się sprawdza – najszybsze śniadanie.

moje dzieci zaplaczą sie jak nie zjedza sniadania rano… takze odpada niestety, chociaz zaoszczedziloby czasu wszytkim..

sobota rano to scooby doo na polsacie i ciepla kawa 🙂

Ja dużo rzeczy nie robię rano. Na przykład nie jemy śniadania. Rzeczy mam przygotowane wcześniej. Obiad robię w nocy, jak trzeba. Z ubieraniem jest tak samo – czasami mam wrażenie, że chętnie puściłabym ich tak, jak stoją i zobaczyła co dalej. Pewnie kiedyś dla eksperymentu tak zrobię. Dużo siły Ci życzę! Dziś już piątek, a co za tym idzie, niedługo sobota, wstaniemy o 5 i zobacz jaki dzień długi, ile można zrobić!

U nas 6-cio latek w szkole i 4-ro latka w przedszkolu. O ile rano siku-zęby zrobią sami i względnie zjedzą to, co podam, to dalej zaczyna się prawdziwa karuzela. Panna wybredna jak ma humor to wybierze sama ubranie. Jak wybierze tiulową sukienke na -10 to nie zezwalam i zaczyna się histeria. Albo jak nie ma ochoty wybierać. Albo jak nie wiadomo o co chodzi. Czasem w gorszy dzień trzeba ubrać na siłę. Smutne to, ale nie da sie inaczej czasem, bo poszłaby naga, o ile wogóle dałoby się wynieść za drzwi.. I to trwaaaaaa…. 6-cio latek znowu zawsze zapomniał sie spakować, rano przypomina sobie ze miał na dzis przynieśc jakąś kolekcję, słodycze dla „dzieci które nie mają”, a wogole to on jeszcze musi zrobic MILION rzeczy zanim sie wogole spakuje. Ubieranie butów/kurtek to kolejny temat rzeka. W dobre dni 10 min. W złe mam ochote zawinąć 4-ro latke w koc ala „ściśnięty niemowlak” i zapiąć w aucie. A tu jeszcze trzeba z psem wyjść, obiad rano zrobic, sniadanie, drugie sniadanie do szkoly. Basen, karate, buty na zmiane.

Ehh.. musze sie chyba lepiej zorganizowac. Dzieki bogu starszy umie juz powoli czytac, wiec jak wywiesze mu plan to bedzie wiedzial co robic, jest nadzieja ..

To, co działa wieczorem, niestety nie działa rano. To, co nasza 4-ro latka wybrała wieczorem często nei jest tym co by chciała rano. Uff..

Chyba każdy chociaż część tego przeżywa o poranku. To znaczy, że my i nasze dzieci jesteśmy normalni 🙂

FOCH MUSI BYĆ!!! Bez tego moje życie byłoby nudne.

U nas zwykle też akceptowali, ostatnio trochę gorzej. Poranek jest wesoły. Gorzej jak wracamy wykończeni z przedszkola.

Hahaha, no wyobrażam sobie! ALE KASIA – podziwiam za decyzję o 4 dziecku! Szacun. Czasami myślę, że fajnie byłoby się przekonać, jak to jest mieć dziecko „normalnie”. Pozdrawiam ciepło, dużo siły dla Ciebie.