Tak, zdjęcie w głowie 🙂

I też że są rodzice, którzy potrafią do tego tak właśnie podejść, na spokojnie, wyrozumiale. Bezpłodność może okazać się ratunkiem, choć ciężko o tym myśleć w takich kategoriach. Powodzenia.

Ja też tak robię. A raczej robiłam, choć czasem się spalałam, bo zanim coś przemyślałam, to od razu skakałam na główkę do głębokiej wody. Potem z trudem wystawiałam głowę i widziałam, że schodki do tego basenu są tuż obok. Teraz umiem czasami pozwolić sobie na dystans. Na moment przemyśleń, a potem działanie.

Ja również, jako jedynaczka marzyłam o trójce dzieci i od dawna wiedziałam, że jeśli się będzie dało, to tak będzie. Zdrowie jak będzie, to ze wszystkim innym damy radę. Powodzenia!

Hahaha, wiesz, że są tacy, którzy uważają, że z trójką to przecież żadna różnica, a poza tym gorzej z trójką w różnym wieku. Zawsze wtedy wybucham po prostu śmiechem. Z jednym jedno jest gorzej na pewno – nasze podejście, ugłaskanie, reagowanie na każdy grymas. Z trójką nie ma na to miejsca. I dobrze!

Dzięki Ewelina. Wierzę w to, że każdy dałby radę. Z dziećmi na pewno. Blog może nie, bo jednak trzeba dużo zaparcia i odrobinę „lekkiego pióra”.

Pewnie to kwestia mojego charakteru ale w każdej sytuacji która mnie do tej pory spotkała staram się działać – chociaż planować, adaptować do nowych okoliczności – nie umiem trwać bezczynnie