Zgadzam sie w zupełności. O rzeczy materialne nigdy sie nie złoszczę ale to nie słuchanie…. oczywiście najpierw biorę pod uwagę dlaczego mnie nie słucha ale czasem wydaje mi sie ze tylko po to by byc innym. I co wtedy? Z domu trzeba wyjsć, już nie raz spóźniłam sie do pracy bo pozwoliłam córce sie 'powygłupiać’, sama sie ubrać (ma 2,5 roczku wiec trochę to schodzi) wybrać inne buty itp ale nie pomaga. I choć nie lubię, to czasem krzyknę i wtedy dziecko o dziwo słucha. A na głowę tez sobie nie można dać wejść.