Komentarze do: Może dziś właśnie jest ten dzień?

Autor: robin955

robin955 — Fri, 16 Mar 2018 00:25:00 +0000

Moje życie od kiedy sięgam pamięcią to praca praca i jeszcze raz praca nie przesadzę mówiąc ze mając 12 lat zarabiałem pracując u ojca nie palac głupa u tatusia ale pracując ,do renty mam jeszcze dobre 20 lat ale teoretycznie z przepracowanych godzin powinnienem ja dasta już dziesięć albo piętnaście lat temu .Wszystkie moje związki szlag trafił bo za dużo pracuje a ze życie w pojedynkę nie jest wspaniałością nie trzeba nikomu tłumaczyć brak domu rodziny człowiek odczuwa każdego dnia .Tak czy inaczej nie zmieniłbym ani jednej chwili mojego życia potrafię cieszyć się tym co mam każdym nowym dniem na nowo.Wymagam od innych mniej niż od siebie samego wiem kim jestem i czego chcem a jeszcze bardziej na co nie mogę sobie pozwolić .Moja tolerancyjność ma swoje granice ale teoretycznie jest bezgraniczna .Nie jestem ani biedakiem ani jak to pospolicie mowa nadziany pieniądze są mi obojętne .I osobiście nie znam nikogo z kim chciałbym się zamienić , wiele osób które znam posiadają żonę dzieci samochody domy lodzie konie i tysiąc innych rzecz i niestety są godni tylko porzalowania .Nie trzeba mieć wszystkiego, wystarczy kochać to co się ma ,cel jest jeden ale drogi do niego różne .Dzieci swoje czy nie swoje wszystkie są po to by je kochać .Szczescie ma się po to aby moc się nim dzielić a nie chomikowanie gdzieś głęboko w sobie albo sejfie .Tego czego szukam być może nigdy nie znajdę ale to co mam wystarcza dla mnie i wielu innych .Czego więcej można wymagać od życie .

Autor: Konstancja Milun

Konstancja Milun — Tue, 28 Feb 2017 09:43:00 +0000

Jeeeej DZIĘKUJĘ!

Autor: Maciek z bezsensacji.pl

Maciek z bezsensacji.pl — Sun, 26 Feb 2017 11:01:00 +0000

Świetnie wpis! Może dziś właśnie jest ten dzień, kiedy warto zadbać o relacje. Pieniążki nie dają szczęścia – pomagają je osiągnąć, ale jedyne co DAJE szczęście to drugi człowiek. Przekonałem się o tym uczestnicząc w Szlachetnej Paczce. : )
Spoko nutka 😀 Będę odwiedzał. : )

Autor: Natalia

Natalia — Sat, 25 Feb 2017 12:59:00 +0000

Czuję motywację do działania ? Właśnie- „siedząc” z rocznym dzieckiem w domu- weszłam w biznes z firmą działającą na zasadzie MLM- multi level marketingu. Wyszłam ze swojej strefy komfortu. „Walczę” ze stukającymi się w czoło najbliższymi. Wierzę, że dzięki tej pracy nie będę musiała szukać etatu, tracić czasu, który chcę spędzać z dziećmi i mężem, a nie użerać się z codziennością i jej pędem. Chcę żyć realizując marzenia, a nie na zasadzie „nie cierpię poniedziałku” i „byle do piątku”.
Dziękuję za kopa !

Autor: Gadulec

Gadulec — Thu, 23 Feb 2017 12:05:00 +0000

Mądre słowa. Im szybciej człowiek sobie to wszystko uświadomi tym lepiej. Dlatego dobrze mieć autorytety i osoby, które pokazują, że nie trzeba żyć tak jak wszyscy, że można być szczęśliwym, łączyć pasję z pracą, a po wyjściu za mąż, urodzeniu dziecka nie trzeba zrywać kontaktu z przyjaciółmi 🙂

PS. Tęsknimy!

Autor: martuniekk

martuniekk — Thu, 23 Feb 2017 10:19:00 +0000

Uwielbiam ten kawałek! ja wyznaje zasde żyj tak jakby jutra miało nie być… moj mąz zawsze mówi „przyszłosć-” jest wazna ale życie jest pełne niespodzianek , ważne jest tu i teraz. Pieniądze pogon za nimi doprowadzają do tego , że nie mamy czasu na rodzinę, znajomych , swoje pasje.

Autor: Robię Wnętrza

Robię Wnętrza — Thu, 23 Feb 2017 07:29:00 +0000

A wiesz, że jest w tym dużo racji – odkładamy na później, czekamy na lepsze jutro, na świetlaną przyszłość, na coś co się kiedyś spełni – a nic się nie spełnia, nic nie nadchodzi i tracimy czas nie robiąc nic. Życie ucieka, a wraz z nim uciekają chwile, które mogłyby być najpiękniejszymi chwilami naszego życia, gdybyśmy je dostrzegli i dali im szansę. Uświadomiłam to sobie ostatnio. Przeprowadziliśmy się i robimy z mężem remont – cały samodzielnie. Moje dni upływają na robotach budowlanych. Nie jest lekko. Rano budzisz się i nie wiesz ani jak się nazywasz ani jaki dziś dzień, ale nie odpuszczasz, bo przecież: „trzeba skończyć remont!”. I w jeden z takich dni poszłam do sklepu budowlanego uzupełnić zapasy. Po drodze mijałam sklep z ciuchami, a tam na wystawie sukienka. Aż mnie ścisnęło za serce, bo od dwóch miesięcy dzień w dzień chodzę w roboczych ciuchach. Weszłam do sklepu i nawet nie mierząc kupiłam tę sukienkę z myślą: jak już skończymy remont to ją ubiorę. Wróciłam, powiesiłam sukienkę w szafie i każdego kolejnego dnia, gdy tę szafę otwierałam wyjmując robocze ciuchy, robiłam się coraz bardziej sfrustrowana. Chciałam wreszcie skończyć remont i zamiast w robocze ciuchy wystroić się w sukienkę, ale przecież: „najpierw trzeba skończyć remont”. Aż któregoś dnia pomyślałam, że ta sukienka to taka metafora życia – sami nakładamy na siebie ograniczenia i uzależniamy zrobienie czegoś od czegoś, zamiast żyć i działać teraz. Tego samego dnia wieczorem, po kolejnych nastu godzinach ciężkich robót, mąż ugotował kolację, ja ubrałam sukienkę, zapaliliśmy świece i tak sobie siedzieliśmy wystrojeni w samym środku remontowego bałaganu, w towarzystwie drabiny, wiader z farbą i lakierem do podłóg, worków z gipsem, wiertarki, szlifierki, wyrzynarki… I to był jeden z piękniejszych i bardziej magicznych wieczorów w moim życiu. Następnego dnia jak co rano ubrałam się w robocze ciuchy i poszłam malować ściany. Różnica polegała na tym, że nie złościłam się patrząc na wiszącą w szafie sukienkę tylko się uśmiechałam.

Autor: Gosia

Gosia — Thu, 23 Feb 2017 01:08:00 +0000

Żyjmy zatem 🙂

Autor: Arbuziaki

Arbuziaki — Wed, 22 Feb 2017 19:52:00 +0000

Zupełnie bez lukru- WSPANIALE napisany tekst!!! Pozwala na dostrzeżenie w życiu najistotniejszych elementów o których tak często zapominamy niestety.

Autor: Malgorzata

Malgorzata — Wed, 22 Feb 2017 17:28:00 +0000

Cudny tekst. I widze weny w Australii nie brakuje. Tak trzymac?