Komentarze do: Jedynak. Za czy przeciw?

Autor: Mamonka

Mamonka — Sun, 09 Apr 2017 18:12:00 +0000

Z perspektywy, ktorej nikt na.pewni by nie planował-moi rodzice po pelnych nirnawisci 20 latach małżeństwa są rozwiedzeni i nadal nie moga na siebie patrzeć. Oboje z bratem mamy z rodzicami calkiem dobry kontakt,ale uważam że bez siebie nawzajem nie udalo by nam sie „wyjsc calo”z tej rodziny. Teraz mamy juz swoje rodziny,trzymamy sie bardzo blisko, śmieję sie że to moj maz ma szwagra a nie ja brata, ale prawda jest taka że w ogien dla niego skoczę,a zonglerka rodzicami w pojedynkę bylaby niewykonalna. Oczywiście,ze nie planuje fundowac.moim córom takich atrakcji,ale cieszę sie że maja siebie nawzajem
PS brat sprzedal mieszkanie,wykancza dom-do czasu wprowadzenia mieszka u nas-niecale 100 metrow, 8 os- 4 dzieci:3m,16m,23m i 6latka…musimy sie kochać 🙂

Autor: Żaneta Zawiślak-Makowska

Żaneta Zawiślak-Makowska — Wed, 14 Dec 2016 10:43:00 +0000

Temat mi bliski. Nie mam rodzeństwa, niedługo rodzę pierwsze dziecko. Jeżeli zdrowie i (niestety poruszone tutaj) warunki ekonomiczne pozwolą, oboje z mężem zamierzamy mieć więcej dzieci. Tylko powiedzmy sobie szczerze – plany planami, życie życiem. Nie wiadomo co przyniesie. U moich rodziców po prostu się nie udało, żałują do dziś. Ja też. Mąż na dwóch braci, ale kontaktu brak, jednak kto wie, może z czasem ulegnie to zmianie? Wydaje mi się, że jedynacy wiele tracą i niejednokrotnie faktycznie mają większy problem z przystosowaniem do otoczenia. Chociaż to na pewno nie jest reguła.

Autor: calareszta.pl

calareszta.pl — Wed, 06 Apr 2016 09:12:00 +0000

W odpowiedzi do tarapatka. Zazdroszczę!

Autor: calareszta.pl

calareszta.pl — Wed, 06 Apr 2016 09:12:00 +0000

W odpowiedzi do Weronika W.. Ja mam problem z dzieleniem się ludźmi. Bywam bardzo zaborcza. I to wydaje mi się jest spadkiem bycia jedynakiem.

Autor: calareszta.pl

calareszta.pl — Wed, 06 Apr 2016 09:12:00 +0000

W odpowiedzi do Julia Halicka-Kosecka. No i super!

Autor: calareszta.pl

calareszta.pl — Wed, 06 Apr 2016 09:12:00 +0000

W odpowiedzi do Roksana. hi hi, dzięki, od razu się miło zrobiło :)

Autor: calareszta.pl

calareszta.pl — Wed, 06 Apr 2016 09:11:00 +0000

W odpowiedzi do Kamila Faka-Żurawska. No właśnie. W trudnych momentach mnie brakuje tego "że jest". Tej opcji, że ktoś tam, najbliższy będzie. Zazdroszczę.

Autor: Kamila Faka-Żurawska

Kamila Faka-Żurawska — Tue, 05 Apr 2016 19:54:00 +0000

Bardzo fajny post, zresztą jak każdy w Twoim wydaniu 🙂 mam młodszego o 4 lata Brata i choć jest daleko, to wiem, że on jest. Wiem, że o każdej porze dnia i nocy pomoże, wiem, że mogę porozmawiać z nim na każdy temat, wiem, bo choć jest moim Bratem jest też najlepszym przyjacielem,wiem, że nie jestem sama. Od zawsze byliśmy blisko, choć nie ominęły nas kłótnie, przepychanki. Dziś jestem mamą dwójki dzieci: dziewczynki i chłopca z różnicą wieku 4 lata. Nie są sami, mają siebie i gdy patrzę jak się bawią, kłócą, przytulają, mają siebie dość, kochają… nie wyobrażam sobie mieć jedynka i być jedynakiem. Pozdrawiam 🙂

Autor: Weronika W.

Weronika W. — Mon, 04 Apr 2016 18:11:00 +0000

Jedynaczka się odzywa 😉 Zawsze trochę brakowało mi rodzeństwa, ale miałam tę korzyść, że zawsze byłam blisko ciotecznego rodzeństwa. Ponieważ spędzaliśmy ze sobą ok. 3 miesiące każdego roku (dzień w dzień!) naprawdę czułam się jakbym miała brata i siostrę, a jednocześnie brakowało miejsca na kłótnie, bo przez resztę roku utrzymywaliśmy kontakt głównie listowny (jako małe dzieci)/telefoniczny (już trochę później) i przez Skype (teraz). Co mogę powiedzieć jako jedynaczka? Z dzieleniem jako takim problemu nigdy nie miałam (wydaje mi się nawet, że szło mi to lepiej niż innym dzieciom, nie wiem dlaczego), ale przez długi czas byłam przyzwyczajona do obecności głównie dorosłych i trudno było mi się odnaleźć wśród rozwrzeszczanych rówieśników 😉 Ogólnie rzecz biorąc, tak, jako matka, kiedyś, w przyszłości chciałabym mieć więcej dzieci. Marzy mi się dwójeczka – trójeczka 🙂

Autor: tarapatka

tarapatka — Mon, 04 Apr 2016 17:24:00 +0000

Mam brata i dwie siostry i bardzo się z tego powodu cieszę 🙂 między każdym z Nas jest spora różnica wieku, ale teraz w dorosłym życiu zdecydowanie się ona zatarła, a ja cenię sobie relację z rodzeństwem 🙂