Komentarze do: Jedyna odpowiedź na wścibskie pytania.

Autor: Aneta

Aneta — Wed, 23 Nov 2016 08:45:00 +0000

Mnie raczej nie spotykają takie wścibskie pytania.Być może trafiam na fajne osoby a może (co wydaje mi się bardziej prawdopodobne) nie zaprzątam sobie nimi głowy. Ktoś głupio zapyta to zapyta i tyle, nie rusza mnie to za bardzo:-)

Autor: calareszta.pl

calareszta.pl — Tue, 22 Nov 2016 23:38:00 +0000

W odpowiedzi do Iza. Mnie się często zdarzało, a potem stwierdziłam, że nie wygram. Tacy ludzie będą zawsze, a moja sytuacja daje im zielone światło do wszelkiego rodzaju wścibstwa. Więc to ja się zmieniłam. Nie wchodzę w dyskusje, kiedy czuję tą niewidzialną często, ale jednak nutkę złośliwości, mądrzenia się i wpychania z butami. Tego się nie da kogoś jednym komentarzem oduczyć, więc przestałam sobie strzępić nerwy. Działa! Pozdrawiam!

Autor: Iza

Iza — Tue, 22 Nov 2016 22:46:00 +0000

Prawie nigdy na codzien nie spotykam ludzi, ktorzy zadawaliby krepujace pytania lub 'sluzyli’ rada. A z racji tego, ze moj najmlodszy chlopak wzrostem przypomina starsze o 1,5 roku blizniaki, ludzie czeeesto zagaduja, pytajac, czy to trojaczki i wtedy zaczyna sie lawina pytan. Zazwyczaj odbieram to, jako przejaw szczerego zainteresowania, nie wscibstwa. Cieszy mnie, ze ludzie jednak zagaduja do siebie, ze nie mijaja sie obojetnie, zapatrzeni w czubek wlasnego nosa. Byc moze to kwestia mojego pozytywnego, pro – ludzkiego nastawienia, a moze zwyczajnie mam szczescie spotykac sympatycznych ludzi. Ale rozumiem, o czym piszesz, bo zawsze, gdy odwiedzam moich rodzicow, starsza pani z sasiedztwa – bezdzietna nb, krytycznym okiem spoglada na mnie i moje dzieci: nosze w chuscie?? Dziecko nie bedzie chodzic, nogi mu pokrzywie! Budza sie czesto w nocy? Niech sobie poplacza, to same usna. Nie?? Rozpuszcze dziecko, jak bede biegac za kazdym razem, jak zaplacze. Itd. Ta sama pani doradzila kiedys sasiadce, ktorej dzieciatko jest autystyczne, by w dupsko dala porzadnie raz, czy dwa, to przestanie histerie odstawiac. Biedna mama sie poplakala. Tak wiec rozumiem, ze jesli ma sie do czynienia z tego typu kategoria ludzi, to warto miec opracowany system. Choc mnie, na mysl o tej ostatniej to przychodza na mysl bardziej radykalne metody. Pozdrawiam!

Autor: calareszta.pl

calareszta.pl — Tue, 22 Nov 2016 10:24:00 +0000

W odpowiedzi do Daisy.

Zgadzam się z tym, co napisałaś. Niestety to tak nie działa, bo właśnie wścibskie ciotki podnoszą zwykle raban, kiedy powiesz, że nie chcesz o tym rozmawiać. One mają prawo pytać, Ty nie masz prawa pouczać, a tak uwaga o „nie chcę o tym mówić” jest traktowana. Ja myślę, że nikt o zdrowych zmysłach na okrzyk „Ale ona urosła” nie robi kwaśnej miny. Chodzi o intymne szczegóły i naprawdę wtrącanie nosa w nie swoje sprawy przy każdej okazji. A jest przecież tyle „neutralnych” tematów. Przedszkolaka zamiast zmuszać do powiedzenia wierszyka, można zapytać o ulubionego kolegę i już rozmowa schodzi na lżejsze tematy. Jeśli potrzebujemy rozmowy, możemy zacząć od siebie. „Kiedy byłam w ciąży, miło wspominam ostatni trymestr, już mi nic nie dolegało i czekałam na maluszka”. Jeśli przyszła mama zagai temat, super, jeśli nie – porozmawiajmy o pogodzie! Mam Babcię, która ma 80 lat. Chodząca klasa, nigdy nie wprawiła mnie w zakłopotanie, nawet w dzień, kiedy dowiedziała się o trojaczkach, choć już wtedy, bardziej niż ja, wiedziała co się z tym łączy. Ale nie wykrzyknęła „O mój Boże! Tragedia”! Da się. Nie chodzi o piedestał, a o to, by dać każdemu wolność. Dlatego z chęcią odwiedzam Babcię, a wścibskie ciotki nie.

Autor: Daisy

Daisy — Tue, 22 Nov 2016 09:49:00 +0000

To bardzo ciekawe spostrzeżenie. Po sobie patrząc – mnie nie krępują ani pytania innych o moje dzieci, o mnie, o plany, czy planuje czwarte, cy wracam do pracy. Wiem, że ludzie pytają albo z czystej ciekawości, albo po prostu bo tak tylko potrafią zagaić rozmowę.
Postanowiłam zatem przyjrzeć się sobie samej. I… również zadaję pytania, które przez innych mogą być zrozumiane opacznie – pytam się np. babć, ciotek – jak zdrowie, jak się czują, pytam maturzystki jakie ma plany (naprawdę ciekawi mnie co w końcu wybrała), zaręczonych pytam o wesele, męża pytam co robił w pracy, koleżanki pytam o plany zawodowe, a przyszłą dr hab o to jak idzie rozprawa. Pytam, bo chcę nawiązać kontakt. I naprawdę szczerze się zachwycam jak cudze dzieci urosły, choć staram się gryźć w język, bo zawsze mnie to dziwiło jak ktoś zwracał na mnie uwagę, że urosłam.
Mój wniosek jest taki – sporo ludzi obecnie uważa siebie za pępek świata. Każda uwaga traktowana jest jak afront. Nie wiem czemu, ale szczególnie dotyczy to młodych matek. W ciąży nie można pytać o nic, bo każda mama poczuje się urażona. Po porodzie też nie można, mimo, że wiele z tych babć i cioć myśląc o naszych porodach wspominają swoje. O dzieci też nie można, bo się wtrącają. Wg mnie dobrą alternatywą jeżeli się nie chce rozmawiać na jakiś temat jest nie milczenie, ale uprzejmość i empatia. Wystarczy powiedzieć – tak karmiłam piersią, ale nie chcę się wdawać w szczegóły. I się uśmiechnąć. Odpowiedzieć jakąś rzeczą o której chce się rozmawiać.
Spójrzcie na te ciotki, babcie, wujków. Oni na spotkanie z nami czekają. Są naprawdę ciekawi. To, że nie zawsze z największą kindersztubą to naprawdę nie ma znaczenia. Dobrze nam życzą. Myślę, że szczególnie w okresie świąt ludzie powinni zejść ze swojego piedestału i spróbować pobyć z innymi dla nich samych. I pomyśleć jak nasze siostrzenice, bratankowie będą nas traktować za 30 lat. Nie chciałabym, żeby ktoś myślał o mnie jak o wspomnianym gołębiu. Uprzejmość, takt i łagodność dają pewność, że święta będą udane. Pomimo pytań, na które nie chcemy odpowiadać.

Autor: calareszta.pl

calareszta.pl — Tue, 22 Nov 2016 09:41:00 +0000

W odpowiedzi do Madziof. Najlepsza!!! Od razu mam kilka pomysłów na memy!! Dzięki za inspirację!

Autor: Madziof

Madziof — Tue, 22 Nov 2016 07:09:00 +0000

Twój post przypomniał mi o najlepszej olewczej minie Steve’a Martina 😉 http://img.joemonster.org/images/vad/img_38966/22c3cf3bba681b4f247dcc5bfab9e869.gif

Autor: calareszta.pl

calareszta.pl — Tue, 22 Nov 2016 06:35:00 +0000

W odpowiedzi do Katarzyna Zaniewska. Dzięki Kasiu! Ta myśl też mnie często ratuje przed wybuchem! Pozdrawiam!

Autor: calareszta.pl

calareszta.pl — Tue, 22 Nov 2016 06:17:00 +0000

W odpowiedzi do zuzia_ciesla. Niektóre tematy potrzebują takiego podkreślenia. Poza tym słowa typu dupa czy debil to też język polski.

Autor: Katarzyna Zaniewska

Katarzyna Zaniewska — Mon, 21 Nov 2016 23:25:00 +0000

W odpowiedzi do zuzia_ciesla.

Może „mocne”….może „przerysowane” …może „dosadne”…
Moja ulubiona „złota myśl” Dagmary to : „opinia jest jak…dupa – każdy ma swoją ” I ta złota myśl, której osobiście mocno się trzymam – nie raz uratowała moje samopoczucie, rozładowała emocje w grupie, rozbawiła pieklących się itd itp
Od siebie dodam- i trudno, żeby ktoś tej dupy nie miał, więc … – jak uważasz…