Jak to mówią: lepiej późno niz wcale 🙂 przynajmniej wnioski wyciągnięte i zmiana systemu przy drugim dziecku a to już dużo 🙂

Ta potrzeba porządku przy dwulatku to kręcenie na siebie bicza. Robiłam tak z synem, obecnie czteroletnim i do tej pory zdarza się że muszę mu podać bo inaczej nie tknie (chwała Bogu za przedszkole, ponoć tam mu się zdarza zjeść samemu…) Nie wrobię się tak przy młodszej…
(w moim wypadku podawanie starszemu BYŁO wynikiem mojego lenistwa, bo nie chciało mi się potem sprzątać syfu i go przebierać)

Z tym jedzeniem to różnie można stwierdzić, bo znam osoby co nie pozwalają 2 latkowi samodzielnie jeść, tylko go karmią, bo tak szybciej i nie narobi dookoła syfu, więc nie do końca samodzielne jedzenie dziecka jest objawem lenistwa rodzica (przynajmniej na początku) 😀 choć osobiście uważam, że warto się poświęcić przez te pół roku i sprzątać wszechogarniający jedzeniowy bałagan, bo później kiedy dzieć je to można też samemu jeść w tym samym czasie albo ciepłą kawkę pić 🙂

techniki można wdrażać spokojnie od 18 mies (czasami nawet wcześniej) ale na efekty trzeba poczekać 😉 tak ok 3-4 lat zaczynają sie pojawiać pierwsze efekty – zależy od dziecka.