Komentarze do: Jak zrobić, żeby Ci się chciało bardziej, niż Ci się nie chce?

Autor: BecomingBeauty

BecomingBeauty — Sun, 09 Apr 2017 20:18:00 +0000

podziwiam Cię1 mi się nie chcę nic zorbic więc naprawdę brawo 😉 aż mig lupio i az się sama ogarnę, a co! ;D

Autor: Martulinek

Martulinek — Fri, 07 Apr 2017 14:45:00 +0000

Aktualnie moja głowę opanował poród który nastąpi lada dzień. Ale już planuje ze za kilka miesięcy, gdzieś latem spróbuje sie przeprosić i polubić z bieganiem, a od września planuje raz w tygodniu chodzić na zumbe lub jakiś inny taneczny fitness? w domu próbowałam ćwiczyć ale zniechęciło mnie do tego dziwne spojrzenie mojego męża za każdym razem jak rozkładałam mate?

Autor: Ola | kilkasrokzaogon

Ola | kilkasrokzaogon — Fri, 07 Apr 2017 11:09:00 +0000

Super tekst! Czuje się mega zmobilizowana. I masz absolutna racje – jak czegoś naprawdę chcemy to zawsz wygospodarujemy na to chwile czasu! Chociaż co ja tam wiem… Żadnych dzieci JESZCZE nie mam:) Ale nic tak mnie nie denerwuje jak „nie mam czasu” – powinnismy się nauczyć po prostu mówić „nie chcę”. Wierze, że nie ma czegoś takiego jak braku czasu gdy czegoś naprawdę pragniemy. A Ty właśnie tego dowodzisz za każdym razem jak się mobilizujesz.

Baw się dobrze na boksie!

Autor: Kasia Gilewska

Kasia Gilewska — Fri, 07 Apr 2017 09:55:00 +0000

Dziś mija trzeci tydzień, odkąd basen w moim mieście jest od wtorku do piątku czynny od 6 rano. Nie opuściłam ani jednego dnia i jestem z siebie dumna 🙂 W dodatku bilet tańszy, dzieć jeszcze śpi i nie mam wyrzutów, że ten czas mogłabym spędzić z nim (wymówka dla każdego popołudniowego podejścia do aktywności). Cel: przepłynąć 1,5 km w 36 minut. Już blisko, bo teraz 37 z małym hakiem.

Autor: Irmina

Irmina — Thu, 06 Apr 2017 18:41:00 +0000

Po prostu zajebisty tekst. Dawno nie czytałam tak dobrego motywującego wpisu. Czapki z głów. Udostępniam dalej i trzymam kciuki za mocne ciosy!

Autor: zudit.pl

zudit.pl — Thu, 06 Apr 2017 14:01:00 +0000

Autor: Ania

Ania — Thu, 06 Apr 2017 11:55:00 +0000

Mega motywujący tekst!!!! I zgadzam się w pełni jako matka pracujaca 3 dzieci która codziennie ma ugotowany obiad stara się cwiczyc z Chodakowska i ciągle odpowiada na pytanią jak Ty to robisz? ?

Autor: Agnieszka Soszyńska

Agnieszka Soszyńska — Thu, 06 Apr 2017 11:35:00 +0000

aaaa.. jakbyś mi w głowie siedziała 😀 Od 3 miesięcy trenuję boks, a od tygodnia dodatkowo sandę – wróciłam po 5 (słownie – pięciu) latach i wreszcie czuję, że żyję. Dosyć odsuwania siebie na później, bo ciągle jest coś do robienia. Dziękuję za ten tekst, przynajmniej teraz wiem, że nie jestem nienormalna 😉 a jeśli jednak jestem, to przynajmniej nie jestem w tym sama 😉

Autor: Edyta

Edyta — Thu, 06 Apr 2017 11:09:00 +0000

Super! Znowu otworzyłaś mi oczy jak można żyć I CO TRZEBA ZROBIĆ DLA SIEBIE jak się ma dzieci w moim przypadku pięcioro DZIEKUJĘ

Autor: Iwona

Iwona — Thu, 06 Apr 2017 10:46:00 +0000

Właśnie tak!! Super tekst. Bo właśnie jak już jesteśmy mamami, to wszystkim, a przede wszystkim nam wydaje się, że już czegoś nie można, że się NIE DA, a to NIEPRAWDA. Ja właśnie miałam rok temu „kryzys” siebie i stwierdziłam, że muszę coś ze sobą zrobić (matka dwójki dzieci) i właśnie zaczęłam chodzić na boks (tyle, ze wybrałam pozny wieczor).Na początku masa wątpliwości i strachów – że nie wiem jaki strój, że na pewno nie mam odpowiedniego, że na pewno wszyscy są lepsi ode mnie, itepe. Ale poszłam na pierwsze zajęcia i teraz chodzę regularnie. Okazało się, że godzina dziennie nie sprawia (1-2 razy w tygodniu), że świat się beze mnie wali, że właśnie można, jak się tylko chce:)). Mało tego – okazało się, że na ten boks samo jechanie jest fajne, bo jestem sama ze sobą, bo się wyciszam, bo słucham sobie radia, bo mam czas pomyśleć:)) A dzieciaki i mąż oglądają wtedy jakiś serial (i tylko wtedy gdy mama idzie na boks), idą troszke pozniej spac… :)) A ja? Wracam zmęczona, wykończona sportowo, z uśmiechem od ucha do ucha, bez złych emocji nagromadzonych w ciągu dnia:)))