Komentarze do: Dzień, w którym zostałam Mamą.

Autor: Beata G

Beata G — Sat, 31 Mar 2018 21:16:00 +0000

Ach te porodówki…nigdzie „miodu” nie ma 😉

Autor: biebrzanska

biebrzanska — Sun, 16 Jul 2017 13:07:00 +0000

Dag, kocham Ciebie i Twój blog.
Ale jeżeli jeszcze raz napiszesz anAstezjolog, pojadę do tej Australii i zrobię Ci w jednej sesji całą skórę w maoryskie tatuaże 😉
AnEstezjolog.
Błagam, popraw.

PS. Dawno, dawno temu, podczas strajków anestezjologów była dyskusja w telewizorze właśnie o tych strajkach. Występował m.inn. jeden z anestezjologów i jakiś dyrektor departamentu z ministerstwa zdrowia. No i tenże pan urzędnik a uporem mówił 'anAstezjolodzy to, anAstezjolodzy tamto’. Lekarz grzecznie go poprawiał. Przy którymś 'anAstezjolodzy’ lekarz nie wytrzymał i grzecznie powiedział 'Jeżeli jeszcze raz powie pan anAstezjolodzy, ja będę się do pana zwracał per panie kierowniku dUpartamentu’. Poskutkowało.

Autor: Agata

Agata — Sun, 16 Jul 2017 01:50:00 +0000

Sto Lat dla Trojaczkow!
Swoja droga – podziwiam! Miedzy moimi Potworkami jest 19 miesiecy roznicy i zawsze myslalam, ze ciazko bylo, ale w porownaniu z ogarnieciem trzech niemowlat naraz, to przechadzka w parku! 😉

Autor: Gosia Filiczkowska

Gosia Filiczkowska — Sat, 15 Jul 2017 20:01:00 +0000

Płakałam jak czytałam!

Autor: Kasia Szpruta

Kasia Szpruta — Sat, 15 Jul 2017 19:53:00 +0000

Wspaniałe dzieciaki, wspaniali rodzice. Zdrowia Wam życzę 🙂

Autor: Malgorzata

Malgorzata — Sat, 15 Jul 2017 12:03:00 +0000

Ja po cc mialam corke przy sobie w pokoju. Maz ze mna, do domu tylko jezdzil na prysznice bo w szpitalu tylko wolno bylo matkom. Po 12 godzinach z zegarkiem, w reku,kazali mi wstawac i chodzic. W glowie mialam rade siostry,tez po cesarce, zeby chodzic wyprostowana chocby bolalo. Oczywiscie bolalo jak cholera. Jak corka trafila do inkubatora bo dostala zoltaczki strasznie to przezywalam i wyniki mi spadly bo ryczalam caly czas. Ta separacja byla dla mnie ciezka, bo wczesniej non stop byla przy mnie. Ona tez to zle znosila bo nie spala tylko plakala caly czas. Przez caly szpitalny korytarz zapieprzalam ze sciagnietym mlekiem i tak w kolko przez chyba 12 godzin. Ale dzieki temu ze chodzilam po wyjsciu ze szpitala moglam sie ruszac co bylo wazne bo maz wrocil do pracy a ja zostalam sama w domu z noworodkiem. Nie wyobrazam sobie nawet co Ty przezywalas i chyle czola dla was obojga. Good job ?

Autor: Agnieszka Machala

Agnieszka Machala — Sat, 15 Jul 2017 11:23:00 +0000

Wypisz, wymaluj jak u nas… 32 tydzień, pogarszajace się przepływy jednego z dzieci, upał… 10:32 przyszedł na świat Bartek, 10:34 Alicja 15.07.2014, waga 2030 i 1900.

Autor: Magda Zbieraj

Magda Zbieraj — Sat, 15 Jul 2017 10:28:00 +0000

Popłakałam się, ale to chyba nie dziwi po tak wzruszającym tekście! Poród jest bez wątpienia najsilniejszym i najpiękniejszym wydarzeniem w życiu kobiety. Od mojego minęło 15 miesięcy i muszę go spisać, tak jak i ty… choć myślę, że to tak ważne w naszym życiu, że nie zapominamy. Wszystkiego najlepszego mamo!!

Autor: Anna M. Lukasiewicz

Anna M. Lukasiewicz — Sat, 15 Jul 2017 09:30:00 +0000

Popłakałam się, co za emocje. I Dominik urodzony w czepku!:)

Myślałam, że szpital Kopernika jest „milszy”.

Wszystkiego najlepszego dla Twoich dzieci w dniu urodzin.:)

Autor: PAULINA Fulneczek

PAULINA Fulneczek — Sat, 15 Jul 2017 09:15:00 +0000

Aaaa ale sie wzruszylam. U mnie porody wyglądały inaczej bo pojedyncze ciaze i porod silami natury ale pytania zadawalam te sama. Ja tylko nie ufalam poloznym i dopytywalam meza czy na pewno jest wszystko ok… Sto lat dla El Trojacco i dla dzielnych rodzicow:-)