Komentarze do: Dlaczego nikt mi nie powiedział?

Autor: Kimmy

Kimmy — Fri, 17 Feb 2017 06:45:00 +0000

ooooo 6 godzin nieprzerwanego snu w nocy to nadal moje marzenie… Moja młodsza córka ma niespełna 3 latka, starsza prawie 7 – niestety nadal nie wiem co to przespana noc. Ale jak sama zauważyłaś, macierzyństwo to eksperyment – czy ten sen to właściwie nam potrzebny?

JA najbardziej się śmieje sama sobie w twarz. Nie posiadając dzieci pracowałam w żłobku i jako niania – cóż posiadając wykształcenie pedagogiczne byłam pewna, że to nie jest sztuką wprowadzić wszystko w życie. Przecież jakże znam pięknie teorię wychowania, przeróżne zabawy dla dzieci. A jak!! Będę matką idealną!! (no może nigdy nie uważałam, że matką idealną, ale raczej niezłą). Przez wiele lat byłam uwielbianą ciocią, a godzinne zabawy z dziećmi sprawiały mi radość – co może być trudnego w wychowaniu?

Potem… urodziłam córkę… I świat przewrócił się do góry nogami. Dopiero wtedy przekonałam się co to znaczy funkcjonować przez półtora roku prawie bez snu, bo nasza córeczka była dzieckiem, które ładowało baterię w ciągu 15 minutowej drzemki na jakieś 3-4 godziny aktywności, że w nocy tego snu nie potrzebowała, a jak potrzebowała to miała kolki, jak nie kolki to choroba, jak nie choroba to skok rozwojowy i tak można wymieniać do wieczora.

Zmierzam do tego, że może i czasem ludzie coś tam wspominają, że życie matki nie jest bajką, ale przyszła matka nie zawsze słucha. Jak to kiedyś przeczytałam mądre zdanie „ludzie dzielą się na dwie grupy – na tych co o dzieciach wiedzą wszystko i na RODZICÓW”. A z drugiej strony jak ktoś Cię zapyta czym jest macierzyństwo, jakie jest to co odpowiesz? JA z pewnością, mimo wszelakich trudności, braku snu, wyrwanych garści siwych włosów z głowy i upośledzongo układu nerwowego do tego dtopnia, że czasem mam ochotę dokonać mordu na muszce, która sobie po prostu lata nic nikomu nie szkodząc odpowiem – JEST WSPANIAŁE I GDYBYM MIAŁA PODJĄĆ DECYZJĘ O MACIERZYŃSTWIE PONOWNIE NIC BYM NIE ZMIENIŁA.

I tak to jest z nami kobietami, że mimo wszelkich trudów, chyba i tak zawsze powiemy, że jest super. A inna matka niech przechodzi wszystko sama i na własnej skórze się przekona, że to czego nie wiedziała, czego nikt jej nie powiedział jest warte tego co otrzymała, tego cudownego „Kocham Cię mamo”.

Autor: martuniekk

martuniekk — Thu, 02 Feb 2017 19:25:00 +0000

Tobie też nikt nie powiedział?! Kurcze myslałam, że tylko mi tak zrobili …;)

Autor: Aga Dziadosz

Aga Dziadosz — Wed, 21 Sep 2016 08:06:00 +0000

A jakby Ci powiedzieli to uwierzyłabyś? Mnie coś tam mówili, ale przecież ja miałam sobie radzić jak nikt dotąd! Superbohaterka the best of…
Mam: piętnastolatkę :), sześciolatkę i dwulatkę na raz. Kompilacja buntów nastoletnio-wczesnoszkolno-dwulatkowych oraz zazdrości siostrzanej na maksa. Pełnia szczęścia, niedobór cierpliwości, terminarz zapięty do granic możliwości absolutny brak chwili dla siebie 🙂
ps. pracuję tez – ale w pracy to przynajmniej chwilkę człowiek posiedzi, odpocznie 😀

Autor: Monika Raus Kobieta Niezgodna

Monika Raus Kobieta Niezgodna — Sun, 11 Sep 2016 04:52:00 +0000

Oj tam, oj tam…
Zaczekaj jak będziesz mamą nastolatków,
wtedy to jest dopiero jazda bez trzymanki.
A gdy do tych nastoletnich dzieci dołączy maluch?
Ech… żyć nie umierać 😉

http://www.kobietaniezgodna.pl

Autor: Kobietapo30

Kobietapo30 — Sat, 20 Aug 2016 11:50:00 +0000

Nie powiedział, żeby nie wystraszyć 😉 Każdy musi to przeżyć samodzielnie, w dawkach serwowanych przez nasze ukochane maleństwo 🙂

Autor: Blogowy pamiętnik

Blogowy pamiętnik — Fri, 12 Aug 2016 08:02:00 +0000

Dobrze napisane !!! U nas było odwrotnie i wszyscy mówili, że to nie bajka itd. 🙂 Wiele osób mówiło, że się nie wyśpię, że nie odpocznę, że dzieci to ciężki orzech do zgryzienia. Ale mówili też, że będę chciała dzieci zjeść, zacałować, wymęczona po całym dniu pracy i tak poczytam im bajkę jak zrobią maślane oczka. Dzieci to jedna wielka zagadka i największy skarb na świecie. I chociaż czasem mam ochotę trzasnąć drzwiami i wyjść z domu wiem, że po chwili już wracałabym do tego bałaganu zwanego naszym domem. Pozdrawiam

Autor: joanna

joanna — Thu, 11 Aug 2016 18:23:00 +0000

A żyrafa robi żyr żyr ??????

Autor: JaMajka

JaMajka — Thu, 11 Aug 2016 08:38:00 +0000

Mi też nikt nie powiedział. Może mniej „biłabym się” z rzeczywistością.

Autor: Justyna G.

Justyna G. — Thu, 11 Aug 2016 06:44:00 +0000

Mnie ostrzegali, podobnie jak jedną z Pań poniżej. Że sobie przysłowiowym palcem w pewne miejsce nie trafię przy małym dziecku, że to lepiej zamieszkać z Rodzicami na początku i nie wiem co jeszcze. Fakt, odwiedziny Mamy (do 4h max) raz na czas, były dla mnie fajną rozrywką – mogłam bez stresu wyjść na dłuższe zakupy, poprzymierzać ciuchy, zaczerpnąć powietrza, ale ze wszystkim innym potrafiłam sobie na szczęście poradzić sama, bez klekotu ciotek-specjalistek, złotych rad i podejścia 'ja wiem lepiej, ty jesteś młoda, skąd możesz wiedzieć’. Z pisaniem pracy magisterskiej na głowie, codziennym gotowaniem, praniem i sprzątaniem dawaliśmy wspólnie radę. Z biegiem czasu rosnące potrzeby dziecka wypierały konieczność umycia naczyń w trybie natychmiastowym, czy rozwieszenia prania, lub jak piszesz – dokończenia czynności zaczynanej już dziesiąty raz 😀
Ale i tak niczego bym nie oddała i nie zamieniła, bo życie ze swoim małym szkrabem, który codziennie zaskakuje, jest najpiękniejszym i najlepszym doświadczeniem w życiu 🙂

Autor: calareszta.pl

calareszta.pl — Thu, 12 May 2016 21:00:00 +0000

W odpowiedzi do Justyna Gl. Niestety bywa i tak. Ja też mam dni (większość) kiedy macierzyństwo mnie przerasta.