Za granicą zawsze trudno i tęskno – do momentu gdy robi się łatwo i zaczyna się doceniać to co jest wokół 🙂 A potęsknić też czasem trzeba – za przyjaciółmi, rodziną czy, tak jak mówisz, za dobrym chlebem. Ja dzięki temu widzę wartość tego czego mi brakuje. I doceniam. Czas spędzony z bliskimi gdy jestem z nimi. I smak dobrego chleba 🙂

Ano trzeba, codziennie. Pozornie najłatwiej jest sobie wmówić, że jest się ofiarą, jest się mało zdolnym, pechowym, a bo to, a bo tamto. Można wtedy wygodnie leżeć na kanapie z ręką w paczce chipsów i narzekać na zły los. Można z tej kanapy wstać i „chwycić dzień”.

Mam dokładnie tak samo, cieszą mnie bzdury, dzięki temu w moim świecie nigdy nie zachodzi słońce.

Dziękuję bardzo!

Tutaj mam wrażenie, że wszyscy tak mają.

No chyba, że samo zdecyduje się odejść 🙂