Lavinka ma racje, nkje sasiadki niepracujace od lat sa tak sfrustrowane, ze mają wpasna2 klike, a jak sie zagaduje to mowia, by im nie mowic nawet dzien dobry, sa niemile, jak jedna pytalam czym zgrzeszylam, ze tak sie odzywa powiedziała, ze to stalking i poda mnie na policję, bo ona nie chce rozmawiac z wygodnymi kobietami, ktore poszły do pracy:( A niestety jej dzieci orlami tez nie sa

Ale to nie ma nic wspólnego z życiem zwykłej kobiety w Polsce. Żyjesz w bańce i nie masz pojęcia o świecie.

Tak samo jak badania, które mówią o dzieciach odrzuconych przez matki. Nie odpowiedziałaś na pytanie – skoro kariera ważniejsza po co to dziecko?

To co opisałam było w Polsce. 10 lat pracowałam w Polsce w korpo.

Czyli de facto nie pracowałaś w Polsce i nie masz pojęcia o problemach typowej Polki. Nie ma o czym gadać.

A dlaczego nie? Czy Francuzi są nieszczęśliwymi ludźmi? Nadętymi i obrażonymi na cały świat, tak jak Polacy, chowani przez nadopiekuńcze matki? Raczej przeciwnie. 🙂 Są badania naukowe, które mówią, iż dzieci matek pracujących są o wiele szczęśliwsze od dzieci matek niepracujących. Powód? Cicha frustracja, której kobiety spędzające żywot w domu nawet nie są świadome. Zatruwają życie sobie, a zaraz potem dzieciom, nawet nie wiedząc o tym.

Francuski należą do najbardziej nieczułych matek chyba na świecie. Jest o tym wiele publikacji. Nie wiem czemu mamy z nich brać przykład? Martwić się tylko o rozmiar talii i o to, żeby dzieci „nie przeszkadzały”. Jeszcze raz pytam – po co komu dziecko, skoro tylko przeszkadza?

Nie mówię o żłobku, tylko o przedszkolu bardziej, ale. Żłobków tak naprawdę nie ma, nieliczni się tam dostają z braku miejsc. We Francji masowo dzieci oddaje się do żłobków i jakoś nikt nad tym nie płacze. Polska matka jest nadopiekuńcza i na własne dzieci zwala swoje życiowe niepowodzenia. Nie ma porządnej pracy? Nie, skąd, poświęca się dla dziecka. Nie szuka jej nawet? Ona kocha dziecko bardziej, więc musi z nim siedzieć do matury. Oczywiście, kiedy dziecko idzie do szkoły, rwie włosy z głowy, bo wreszcie skończą się wymówki, że nie pracuje dla niego. Ja podaję suche statystyczne fakty. 1/3 polskich matek jest bez pracy i to jest fakt. Bo tak wybrały? Akuracik.

Nie zgodzę się Tobą. Dla przykładu dla mnie oddanie dziecka do żłobka lub pod opiekę niani było oczywiste do chwili kiedy zwiedziłam kilka takich placówek i przeprowadziłam kilka spotkań z ewentualną opiekunką. I nagle stało się dla mnie jasne, że nie chcę go zostawiać gdzieś z kimś na większość część dnia. Uświadomiłam sobie to o czym już wcześniej pisałam, ze moja praca może poczekać. Mogę sobie pozwolić na bycie w domu z dziećmi. Czy dla Ciebie rola matki ogranicza się do wydania na świat potomstwa a następnie oddanie go na wychowanie państwu? Dziecku nie są potrzebne Twoje miliony na koncie jeśli Ciebie przy nim nie ma. Nie podoba mi się że dzilisz ludzi na tych bogatych na wysokich stanowiskach i resztę. Tym pierwszym dajesz prawo wyboru a odmawiasz go innym. Podajesz dane z sufitu, wiesz ilu jest bezrobotnych mężczyzn? Ta liczba jest niewiele niższa od liczby bezrobotnych kobiet. Jaki z tego wniosek? Mężczyźni nie zachodzą w ciążę, nie rodzą, niewielu korzysta z uprawnień rodzicielskich, z zasiłku opiekuńczego. Nie w tym tkwi problem. A poza tym chyba nie o tym jest ten post. Mamy które podjęły decyzję o pozostaniu z dziećmi w domu odwalają kawał dobrej roboty nie oglądając się na innych i nie oczekując, aż ktoś ich w tym wyręczy. To się nazywa świadome macierzyństwo. Ponieważ mamy inne priorytety patrzymy w inne strony chyba nie ma sensu dalej ciągnąć tego tematu. Pozdrawiam.

Ja jestem zależna finansowo a czuję się wolna jak ptak. Stereotypowe myślenie…